1653

             

1.   Adr: Catharina von Ackerbaum ­- Aut: Olaus Wexionius (Naeniae in obitum /…/ Catharinae von Ackerbaum, quae 6. Septemb. 1650. /…/ prognata, 10. ejusdem renata, 30. vero Septembris anno 1653. cum annos tres /…/ explevisset, /.../ denata terraeque matri in Templo Johannitico Dorpati 6. Octobris an. 1653. /…/ insinuata. Ab amicis et condolentibus deproperatae. Dorpati Livonorum, <1653>: J. Vogelius)

UUB (def), [Tartu UB (def)]

EPICEDIUM

                        Seu heic quis multos vitae traduxerit annos

                                    Seu mox in floris limine primo obeat:

                        Est hoc a Domino, qui vitae tempora nostrae

                                    Distribuit solus dinumeratque dies.

            5          Hinc, o mortales, lucis quam donat usuram

                                    Jova, decet grata sumere quemque manu;

                        Nil etenim incusare juvat <decreta Tonantis>

                                    Quod placet ei, nobis displicuisse nefas.

M. Olaus Wexionius,

Polit. et Hist. Prof. P.

             

2.   Adr: Catharina von Ackerbaum ­- Aut: Gudmundus Lidenius (cf. 1)

UUB (def), [Tartu UB (def)]

EPICEDIUM

                        Cum dat quis saltem praestans cimelium ad usum

                        mutuum, is annon id repetit dominumque redire

                        ad proprium mandat quando vult? mutuum ad usum.

                        Filia vestra fuit data, nobilitate Parentes

            5          clara praestantes, propriam sibi vendicat ille,

                        sangvine eam proprio qui aeterna a morte redemit.

                        Is quoque eam repetit jam num hoc consulite ergo

                        optimi, et huic grates animo gratissimo habete.

                        M. Gudmundus Lidenius,

Facult. Philos. in Acad. GUSTA-

VIana Adjunctus.

             

3.   Adr: Catharina von Ackerbaum ­- Aut: Petrus Sporsoelius (cf. 1)

UUB (def), [Tartu UB (def)]

EPICEDIUM

                        In dem man wol besinnt mit eiffrigen Gedancken!

                   was doch die Welt wol ist/ und die in ihren Schrancken

                             wie ich und alle/ gehn/ befind ich dieser Zeit/

                             dass nichts als Sorg und Angst/ also trübe Fröligkeit

          5        in ihr zu finden ist. Was seynd wir schönen Thiere

                   wir Menschen/ mehr denn Staub? Es schmücke sich und ziehre

                             ein ider auff das best/ solchs doch nicht lang besteht/

                             zu nichte gäntzlich wird/ und mit der Welt vergeht:

                   Wir seynd von Wiegen an mit Angst und Noth beschwehret/

          10      dass mancher tausentmahl des Tages nur begehret

                             den bitter-süssen Todt; da hört man Krieg und Streit/

                             Dort Pestilentz und Schwerd/ hie klagt man teure Zeit

                   Und Arbeit ohne Ruh; Ein ander klagt das Glücke

                   sey falsch und voll Betrug/ sey eine böse Brücke/

          15                der nicht zu trauen ist. Die Welt man billich nennt

                             ein Irrwisch umb und an/ ein Ding/ das niemand kennt

                   auch nicht beschreiben kan/ in der itzt nicht zu finden

                   des Lebens wahre Ruh! Die Hoffnung muss man binden

                             nur an das Seelen-Hauss/ das Himmlische Gezelt/

          20                denn Hoffnung bleibt doch fest/ wann alles nieder fällt:

                   Man muss nur mit Gedult am Creutzes-Wagen ziehen

                   und an der schweren Last desselben sich bemühen/

                             muss nehmen Gut und Bös mit gutem Willen an/

                             O wohl dem der also der Welt entkommen kan.

25        In Christo tuto CATHARINULA quiesce, beate

                        In Christo laeta et vive, in Christoque resurge!

Condolentiae contestandae E.

apposuit

Petrus Sporsoelius.

 

4. Adr: Christian Bernhard Buchovius – Aut: Laurentius Ludenius (In Regia Gustaviana Adolphina Academia, quae Dorpati Livonorum est, pro t. rector Laurentius Ludenius, PH. et U.J.D. poët. cor. caes. prof. ord. et regius academiae bibliothecarius, benevolo Dn. lectori S.P.P. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogel)            UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Sic cito festinat decurrere Flosculus aevi,

                        Siccior exurit dum langvida corpora morbus!

                        Flosculus ut duro tactus langvescit aratro,

                        Sic Homo demoritur, decedunt pectore sensus!

            5          Ut primum humana prognatus origine parvus

                        CHRISTJANUS BERNHARD BUCHOVIUS, ille tenellus

                        Infans, est visus Claris Majoribus ortus.

                        Ille sua celebrem referebat origine Patrem

                        ZITPFELDUM Stralsundensem: BUCHOVIUS ille

            10        Ingenium sortitus erat memorabile multum.

                        Insignis Pietate ibat, Virtute verenda

                        Virgo, purpureum super ora effusa nitorem

                        ANNA A Spreckelsen/ cujus praenobilis ortu

                        ELISABETH Bretholt fuerat nitidissima Mater;

            15        Consilium summis urbis de rebus habebat

                        Ipse PETRUS von Sprëckelsen Pater, Arte Senator.

                        Ut tantas animi dotes, floremque Juventae

                        Est admiratus ZITPFELDUS; Praeside Christo,

                        Ingenui calidas flammas agnovit Amoris.

            20        Annuit Omnipotens; Animum flexere Hymenaei,

                        Tibiaque effudit socialia carmina tedis                 (9. Decem. An. 1645)

                        Mutua felici Concordia Pace ligavit

                        Pectora; tranquillae coluerunt gaudia vitae.

                        Officiosus Amor! Connubia candida, pulcram                       (1648 An.)

            25        Accipiunt Sobolem; CHRISTJANUS nascitur Infans

                        BERNHARD a BUCCHOW; Baptismatis amne renatus

                        Praeteritas subito maculas in flumine puro

                        Abluere instituit sacrosancto in Nomine PATRIS,

                        NATI, Vivifici pariterque in Nomine FLATUS.

            30        Hinc est Ingenium sortitus Nobile, claris

                        Atque exercendis, capiendisque Artibus aptum;

                        Et sensum coeli demissum traxit ab axe.

                        Hinc postquam implerat primaevi corporis annos

                        Et teneram fando poterat formare loquelam;

            35        Ne pius ille canor mulcendas natus ad aures,

                        Tantaque dos oris, lingvae deperderet usum:

                        Jam modulabatur puerili carmina voce,

                        Carmina Coelestem nostrum resonantia Christum,

                        Factum Hominem, totis sperataque Gaudia terris.

            40        Tempus erat, tenerae ruditatem mentis inertem

                        Ponere, et ingenij meliorem quaerere cultum;

                        Tum Pater Omnipotens, rerum cui summa potestas,

                        Doctos Cultores animi, Morumque Magistros

                        Suggerit. Ipse pium jam culturaeque capacem

            45        Se praebet; Sophiae clarumque acceptat amorem.

                        Hinc, ubi Narvensis moles cuneata Theatri,

                        Moeniaque in valli formam circundata limbo; et

                        Qua cataractarum claustris excluditur unda;

                        Aspicit, Regalesque aspectat desuper arces.

            50        Hinc, ubi sustollit multa Arte Revalia tecta,

                        Ad pelagus fabricata manu fundamina magna

                        Neptuni, magnae Virtutibus aemula Romae;

                        Ivit, et optatam salvus pervenit ad urbem.

                        Ad Patruum venit CHRISTJANUM; pingvia grana

            55        Mutantemque graves longinqua per aequora merces;           (An. 1651.)

                        Officium ille pium chari Genitoris adaequat,

                        Et Patris exemplo, puerili in corde latentes

                        Suscitat igniculos Virtutum, et semina veri.

                        Hinc ubi Dorpta sui mundi Microcosmus habetur,

            60        Ivit: Pergressus, Amitae se ad limina movit;                      (Anno 1652.)

                        Audivitque domi, in Templisque, Scholisque Magistros,

                        Queis Ducibus sancte sonuerunt Pulpita tota;

                        Usque timete Deum, qui Nato et Flamine Sancto

                        Aequaevis aeternus agit, Monas et Trias una,

            65        Personis distincta Tribus, Deus unus et idem

                        Omnipotens, sine principio, sine fine locoque,

                        Qui pecudumque hominumque genus, vitamque volantum,

                        Et quae marmoreo fert monstra sub aequore pontus,

                        Lucentemque globum Lunae, Titaniaque astra

            70        Principio ex nihilo Verbo Omnipotente creavit,

                        Disposuitque locis, dextraque potente tuetur,

                        Ne pereant errentve via, qua pergere jussa.

                        Suggestum ascendit quando Sapientia coeli;

                        Et Doctrina Dei, parte hujus dixit in orbis

            75        Quanta sit aeterni in nos Indulgentia Patris,

                        Quantus Amor Christi, quamque aureus Halitus ille

                        Insinuans sacrum radiis ardentibus aestum,

                        Corda Renatorum percurrens Numine Sancto:

                        Tunc una juvit solemnes ducere pompas

            80        Ad delubra pie, sacrataque visere Templa.

                        Et memor ingenium Genus hinc quod adaugeat ipsum,

                        Et mens sublimis supra Genus exeat ipsum;

                        Hoc Academiacum properavit adire Lyceum,

                        Quo tenero praestans se pectore cuncta Vetustas

            85        Conderet, et major collectis viribus iret;

                        Deposuisse malos, festosque resumere cultus

                        Mens erat, et Nomen claris extendere factis.

                        Hunc vero subitus sancto sermone loquentem         (19. Jun. An. 1653.)

                        Invadit dolor acer, ut orsa abrumpere cogat.

            90        Est dolor impediens motus; vigilemque subinde

                        Absque cibo, potuque tenet, sudore madentem,

                        Donec difficili langvescant corpora morbo:

                        Et ceu flos celeri tactus langvescit aratro,

                        Sic teneri sensim decedant corpore sensus           (22. Jun. Anno 1653.)            95        Fortunata Anima, hinc Salve: post funera coelum

                        Semper habes; supero retines et in aethere sedes.

                        Et quia funereum nos jam comitamur honorem

                        Et placido optamus membra haec onerare sepulchro:

                        Illustres Domini, Arctoi Sacra Gloria Regni;

            100      Magnifice o nostrae Procancellariae Musae:

                        Eusebiae, Eunomiae, Panaceae, et Pallados almae

                        Doctores: Populi Patres; Civesque Quirites;

                        Et tu Mercurij Soboles, Delecta Juventus:

                        Dum nos Funereum tristes comitamur Honorem                      (26. Jun.)

            105      In longum et nostros luctus extendimus aevum, et

                        Sortibus invitis, invito funere, tristem

                        Protrahimus vitam, et miscemus moenia luctu;

                        Adsitis: Vos funereum comitamini honorem!

                        Sanctae hinc Relliquiae, tenerique hinc ossa Puelli

            110      Et Cineres, fido Tumulo Salvete recepti,

                        Donec erit, Mundi moles operosa laboret;

                        Tunc rediviva una patefactis ossa sepulchris

                        Eliciet felix nostri Sapientia Christi.

                        Illa iterum in lucem emergent, compostaque habebunt

            115      Mox nervos intermediosque cutemque priorem,

                        Cui Deus acceptam hanc Animam Virtute reponet:

                        Illa ubi gestabit jam habitacula pristina carnis

                        Rectrix fida erit, et redivivo in corpore deget,

                        Succedensque Polo, per secula secula vivet,

            120      Trisagionque Deo plaudenti concinet  ore.

 

5. Adr: Christianus Bernhardi Buchovius ­­- Aut: Andreas Windbergius (In /…/ obitum /…/ Christjani Bernhardi Buchovii, /.../ Sitpfeldi Buchovii, patritij Stralsundensis, filij, /…/ qui cum die 22. Junij, anno 1653. /…/ obdormivisset; ejusdem exuviae, sepulchro, quod est in Templo D. Johanni quondam sacro, die 26. Junij, /…/ sunt illatae: scriptum ab amicis et condolentibus. Dorpati Livonorum, <1653>: J. Vogel)                                                                                                 UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Scilicet ut florem, qui jam sese exserit agro,

                                    Sternere Ventorum murmura soeva solent,

                        Sic rosa, sic Violae, sic lilia flava per agros,

                                    a saevis Boreae flatibus usta cadunt:

5          Sic hominem, cum flore novo, nitidoque vigore

Laetatur, subito mors inopina necat!

                        Exemplum monstrat nobis nitidissimus infans

                                    Buchovius, chari blanda propago Patris.

                        Sit, mortalis erat mortali corpore! Mens jam

10                    Stelliferi sancta sede recepta Poli.

Nos quoque mortales, quos talia funera tangunt,

            Mortalis Vitae discere fata decet.

 

Tumba.

 

Buchovius jacet hic extinctus funere mortis!

Tot casus varios (heu) totus perferet Orbis:

15        Nil nunc divitiae possunt obsistere morti,

Usu sicque venire solet; nunc ibimus, ibunt!

Hisce Dn. Parentes, ut opinatae spei,

filij, sic dulcissimi Abitum inopinatum

acerbe deflentes solari debuit

Andreas Windbergius,

Sudermann.

 

6. Adr: Christianus Bernhardi Buchovius - Aut: Magnus Laurentij Westadius (cf. 5)

UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

ΠΡΟΣΩΠΟΙΙΑ

Beate Defuncti.

 

                        O miserae in terris curae! Sed voce profabor

                        Cur mea flebilibus violatis fata querelis?

                        Cur largos fletus, lachrymarum flumina larga

                        Spargitis; atque genae guttis rorantur obortis?

5          Cur gemitus premitis tristi sub pectore moestos,

Cur moesto trahitis suspiria tristia corde?

Vsque adeo morier miserum est! Ah, sistite fletus:

Mors modo Sceptra tenet toti communia mundo!

Fata manent omnes; certus stat terminus aevi.

10        Est igitur frustra communem plangere sortem.

Vivite! Sic vestram praesentem vivite vitam,

Et sic praesentis vos vivite tempora lucis;

Vt veram summi vitam vivatis Olympi.

Condolentiae causa cecinit

Magnus Laurentij Westadius,

Ner. Svecus.

 

7.   Adr: Christianus Bernhardi Buchovius ­­- Aut: Laurentius Jonae Blybergh (cf. 5)

UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

 

Dialogus pie Defuncti,

Et Dn. Patris Superstitis.

 

                        Cvr sub floriferi discedis tempore secli,[1]

                                    Ac, MI FILI, dic cur cito demoreris?

                        Nunc, dum cuncta virent et dum nova temporis aetas

                                    Ingruit, ac lucent floribus arva novis;

            5          Dum quoque formatis operitur frondibus arbos,

Et nova de gravido palmite gemma tumet?

                        Cur linquis terras dum formosissimus Annus

                                    Est praesens, cur nunc, dic, cito demoreris?

     D.   Talia cur quaeris? jam cur mirare recessum

10                    E terris subitum, praeproperumque meum?

                        In terris mihi nulla quies; ast irrequieto

                                    Jactabar valde terribilique mari:

                        Hic sed ago vere vernantia tempora Vitae,

                                    Atque meum cingunt florida serta caput.

            15        Hic, hic, cuncta virent; hic, hic, nova temporis aetas:

Hic, hic, lucescunt tempora laeta poli.

                R.P.Quaeso, refer, qualis status hic sit, vitaque quaenam,

            Quam pulchram comples in statione poli?

    D.    Est aetas felix, seclum tempusque beatum:

20                    Est, quam nunc vivo, prospera vita poli.

    R.P.O ergo sanctos! O terque quaterque beatos,

                        Qui sic decurrunt tempora fine suo,

            Vt tandem liceat penetrare palatia coeli,

                        Ac in sydereis gaudia habere plagis.

Verae συμπαθεας κα χαραμυθας

ergo scripsit

Laurentius Jonae Blybergh /

Ner. Svecus.

 

8. Adr: Zacharias Johannis Colliander – Aut: Zacharias Klingius (Disputatio I ordinaria de Scriptura sacra explicata ex posteriori epist. ad Timoth. cap. 3. v. 16, 17. Quam /.../ praeside /.../ Gabriele Elvering, /.../ in Academia Gustaviana publicae disquisitioni subjicit Zacharias Joh. Colliander, /.../ ad d. < > Septembris, /.../. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)                                         SKB, UUB, Växjö LB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

 

Ad Dn. Respondentem:

Praestantissime Dn. Zacharia Colliander,

Amice dilecte,

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

10

 

 

 

 

15

 

 

 

 

20

 

 

 

 

In ea, proh dolor, incidimus tempora, qui-

bus Vera Religio infinitis fere periculis ex-

posita et totidem tentationibus obnoxia est,

ut, nisi Deus noster misericors, pios, graves, con-

stantes, potentesque Viros excitaret, qui hostibus

Veritatis resisterent, cum ipsa Evangelij Luce a-

ctum esse videatur; Praesertim cum haud pauci

vix nobis lateant, qui sacratissima Salvificae Fidei

fundamenta impugnatum ire non erubescunt, ut

vix liceat, in impio hoc ausu, Pontificiis esse solis!

Rem proinde utilissimam praestas Dn. Colliander;

quod perfectionem Scripturae Sacrae sufficien-

tissimam omnibus iis luculenter edocendis, quae

Salutem nostram aeternam concernunt, ab im-

piis Adversariorum corruptelis vindicare, per Di-

vinam gratiam, sub Eximij Theologi Praesidio

constitueris. Inpio, laudabili et maxime necessa-

rio hoc instituto perge! Nec prius desiste, quam

venerandorum Parentum, omniumque tuorum vo-

to et expectationi satisfeceris! Si quibus in rebus

tibi commodare, tuisque Sacris conatibus consulere

potuero, me semper promptum atque paratum habe-

bis, vale! Dorpati, IV. Idus Septembr. Anno

MDC. LIII.

T ae Praest. ae

addictissimus

Zacharias Klingius, D.

per Livoniam Superintendens et

Regiae Acad. Dorpat. Vice-Cancellarius.

 

9. Adr: Zacharias Johannis Colliander – Aut: Petrus Liungh (cf. 8)

SKB, UUB, Växjö LB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Cvi svavis floret, Juvenilis temporis aetas.

                        Vtatur; pede nam festino labitur illa.

                        Hoc facis egregie, Zacharia, et te Studiosum.

                        Ingenuum et docilem praebes utriusque Sophiae.

            5          Macte, et eris patriae non ultima gloria nostrae.

Quod Affini et amico suo dilectiss.

app.

Petrus Liungh /

Smol.

 

10. Adr: Brynolphus Arvidi Govinius – Aut: Olaus Dalinus (In salutiferam nativitatem Domini et  Salvatoris nostri Jesu Christi, oratio: quam, /.../ in /.../ Regia Gustaviana Adolphina Academia, quae Dorpati /.../ est /.../ die 18. Decembris, anno 1652. publice /.../ enarrabat Brynolphus Arvidi Govinius, /.../. Dorpati, 1653: J. Vogel)

Karlstad StB, EAB, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Festa dies rediit, totum celebranda per orbem;

                                    Qua Deus, assumpto corpore, natus Homo est;

                        Ut non eriperet, medio de turbine lethi,

                                    Quos merito obrueret, nigra paludis aqua;

            5          Robore sicque suo, nos dignos morte perenni,

                                    Servavit; vastans morte Draconis opus.

                        Nascitur Omnipotens Christus sub paupere forma,

                                    Ut nos aeternas possideamus opes.

                        Exulat; et tristis transcurrit ad arva Canopi,

            10                    In coelo ut nobis mansio tuta siet.

                        Unde pium carmen, mortales, psallite Jovae,

                                    Qui regit imperio cuncta creata suo.

                        Et pio ad Exemplum Docte Dicentis amore,

                                    Trinuni grates solvite rite DEO.

            15        Ullus nec vestrum, desistet dicere laudes

                                    Jovae, mundano carcere clausus homo,

                        Donec in aethereis regnis cantabimus ipsi

                                    Nobile Trisagion, pectore, voce, manu.

 

Anno,

 

                        VersVs hos tenVI PatrIotae fInXIt aVena:

            20        TeXVIt hos InIbI Crena, seD Mente serena.[2]

Olaus Dalinus,

W-Gothia Svecus.

 

11. Adr: Brynolphus Arvidi Govinius – Aut: Erlandus Erlandi Hiärne (cf. 10)

Karlstad StB, EAB, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        BRYNOLPHUS natalitij sacra mystica Christi

                                    Laudibus extollit; Noster alumnus erit.

                        E studiis famam, captat quoque nominis auram;

                                    Hinc honor hicce labor sit, precor ex animo.

Praest. Dn. Peroranti scrib.

Erlandus Erl. Hiärne /

Ingria Svecus.

 

12. Adr: Erlandus Erlandi Hiärne – Aut: Henricus Hein (Disputationum logicarum secunda, primae logicae partis evolutionem, terminos simplices et instrumenta logica, primae ment. operationi inservientia generatim expendendo inchoans; quam in Regia Academia Gustaviana quae Dorpati /.../ est ad 29. Junij /.../ ventilationi committunt /.../ Petrus Lidenius, /.../ et Erlandus Erlandi Hiärne, /.../. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)                                                                                           UUB, [Tartu UB]

GRATULATIO

Doctissimo Dn. Respondenti.

 

                        Sic bene Doctores Logices retulere sagaci

                        Mente, ut judicium fiat, quid reddat acumen,

                        Atque oculis hominum nebulas abstergeat atras.

                        ERLANDE, Aonias cupiens te efferre per orbes,

            5          Pergas, fila trahas, pia quae Dialectica praebet:

                        Estque viam tibi demonstrans ad Apollinis arcem.

Honoris et amoris ergo adposuit

Henricus Hein / U.J.D.

Professor Ord. et Dicasterij

Regij Adsessor.

 

13. Adr: Erlandus Erlandi Hiärne – Aut: Petrus Lidenius (cf. 12)            UUB, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Ambigua ut quondam et sinuosa per Atria Cretae,

                                    Filo porrecto dux Ariadna fuit:

                        Sic λογικingenuas Dux est sat certa per Artes,

                                    Devius in fallax ne rapiaris iter.

            5          Ergo hanc dum studio colis assiduoque labore,

                                    Docte ERLANDE, operae nae facis hic precium!

                        Perge proin posthac, ut hactenus, et mihi crede,

                                    Quod studia haec tandem praemia digna ferent.

Ita Doctissimo Dn. Respondenti Auditori

meo assiduo et perindustrio L. mque

gratulor

Praeses.

 

14. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Zacharias Klingius (Ultimo honori /.../ Johannis Holstenii, /.../ Erici Holstenii, in Regia Gustaviana Adolphina Universitate, quae Dorpati /.../ est /.../ Hebraeae et Graecae lingvae professoris /.../, et pro t. /.../ Facultatis Philosophicae decani /.../ e /.../ Dorothea von Wickeden /.../ inter 26. et 27. diem Febr. anno 1653. nati filioli: et /.../ inter diem 13. et 14. Maji, /.../ denati; ac 19. die mensis Maji, Dorpati in sepulchrum majorum, quod est in aede D. Johanni quondam sacra, /.../ illati: consecratum ab amicis et condolentibus. Dorpati Livonorum, <1653>: J. Vogel)                                                                                 H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

EPITAPHIUM.

 

O TE FELICEM DENATE RENATE JOHANNES:

                        Nunquam LVCTATVS, nec vix TENTATVS es Unquam,

                        Ecce CORONATVS, dum NATVS, es atque BEATVS!

In Memoriam Triumphantis Filioli,

inque Solatium tristium Parentum

scribebat

Zacharias Klingius, D.

per Livon. Superint. et Reg. Acad.

Dorpat. Vice-Cancellarius.

 

15. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Laurentius Ludenius (cf. 14)           H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Sub Persona pie Defuncti Infantis.

 

                        Infantem ad se Me primis invitat ab annis,

                                    Et Me voce sua CHRISTUS adesse jubet.

                        Ut natus, liquido Baptismatis amne renatus;

                                    Et maculas puris fons tulit aeqvus aquis.

 

JOANNES ERICI HOLSTENIVS.

Per Anagr.

LENIS EO IN CHRISTO: VENIAS!

 

            5          Hinc ego LENIS EO IN CHRISTO ad nova gaudia Coeli;

                                    Dum morior CHRISTO, vivo Deoque meo.

                        Quae mihi corporeae pia Mors destructio Vitae,

                                    Est ea coelestis Janua pulcra Poli.

                        Et mox tempus erit, Pater o venerande Magister,

            10                    Ut VENIAS ad me laetus in axe Poli.

                        Et mox tempus erit, mea Dilectissima Mater,

                                    Ut VENIAS ad me et coelica dona feras.

Quod inter lacrymas colendissimo suo Dn. Collegae,

Parenti scribebat

Laurentius Ludenius, Ph. et U.J.D.

Prof. Ord. et Reg. Acad. Bibliothec.

 

16. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Gabriel Elvering (cf. 14)     H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Clare Vir, HOLSTENI, lapidem lignumque referre

                                    Haud poteris; siquidem flere jubet pietas.

                        Felix qui decreta rati fert omnia fati,

                                    Filiolus moritur, nec sine mente Dei.

            5          Filiolum dederat tibi, jure reposcit et aufert,

                                    Sic dedit ac aufert convenienter idem.

                        Quem DEus a mundi praeservat face maligna,

                                    Ille Deo gratus, nascitur et moritur.

Clarissimo Dn. Collegae Lubens

scrib.

M. Gabriel Elvering,

S. Th. Prof.

 

17. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Gudmundus Lidenius (cf. 14)         H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        HOLSTENII Soboles; tener hic flos nonne JOHANNES

                                    ah nimium mortis jam cito falce perit?

                        Non perit; ast saltem sic transplantatur in hortum

                                    Coelestem, ut fiat flos Paradisiacus!

Quod ultimi officij et honoris contestandi

causa app.

M. Gudmundus Lidenius,

Ampliss. Facult. Phil. Ad-

junctus.

 

18. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Andreas Hellenius (cf. 14)H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Filiolus Blandus moritur puerilibus annis

                        HOLSTENIUS JANNES, qui plantula pulchra Parentum,

                        Exemptus terris nunc candida templa subintrat

                        Coelorum; gaudetque polo sine fine beatus:

            5          Sic lachrymae cessent misso de pectore fletu.

Haec debitae condolentiae ergo

apposuit

Andreas Hellenius.

 

19. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Ericus J. Munthelius (cf. 14)           H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Sub persona Defuncti.

 

              Protinus ut crescit, dulcem et bene fundit odorem

                         Flos Vernus; vento mox agitante cadit.

              Orsus ego vitam sic nuper: at aufugit aetas

                         Umbrae instar: palmo curtior haecce fuit.

5            Ast quoniam Domino placuit, mens nescia fati,

                          Sustulit ecce illam, gaudia vera dedit.

              Vos igitur blandi sobolem haud lugete Parentes:

                           Me Dominus dedit, hinc me Dominusque tulit.

Job. 14.

v.2.

Psalm. 39.

v.7.

Sap. 4.

v. 14.

Job. 1.

v.21.

Haec pauca deproperabat

Ericus J. Munthelius,

Westman.

 

20. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Johannes Johannis Sundius (cf. 14)

H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

 

                        Sic HOLSTENIADES, patris matrisque voluptas,

                                    Heu cecidit! fato praecipiti periit!

                        Hinc dolor! Hinc lacrymae genitoris ut et genitricis!

                                    Hinc, jubet ut pietas, ex animo doleo!

Johan. Johannis Sundius.

 

21. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Olaus Dalinus (cf. 14)                    H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

JOHANNES ERICI HOLSTENIUS:

Per Anagr.

AH JESU NONNE HIC ERIT SOLIS?

 

                        Ah Lachesis! Lachesis! rumpis quae stamina vitae,

                                    In cunis pieros falce rapace necans:

                        Nec personarum faciens discrimina! verum

                                    Abripis infantes, non secus ac tremulos!

            5          Exemplum nobis erit en HOLSTENIUS HICce,

                                    Quem Lachesis propera morte repente rapit.

                        Nam! moritur pendens et ludens ubera circum

                                    Matris, lactis egens, et sine voce Puer:

                        Cum Genitrice Pater tamen hinc propelle dolorem,

            10                    Ne nimium turbet pectoris anxietas!

                        NONNE DEO placuit, rerum cui summa potestas,

                                    Sanctis qui SOLIS nunc sociandus ERIT?

                        Gaudet et in Christo jam consociatus JËSU,

                                    Clara micans ceu lux non caritura modo.

 

Distichon, Annum pie defuncti exprimens.

 

            15        IVnIor HoLstenIVs pLaCIDe reqVIesCo sVb Vrna,

                                    HInC faVste tenVI LVCIDa Regna, VaLe.[3]

Condolenti animo et calamo

scripsit

Olaus Dalinus,

W-Gothia Svecus.

 

22. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Josias Josephi Fougdonius (cf. 14)

H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Dic, quis in hoc hominum nunc aethere traxerit auras

                        Tramite mortali: in mortis memor usque manebit.

                        Est documentum obitus perpulchri rite Puelli:

                        Cujus ad exemplum, non certa hinc crastina lux est.

Haec lugens apposuit

Josias Josephi Fougdonius.

 

23. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Nicolaus Garfluvius (cf. 14)           H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Mors sua sceptra tenet, vasti per climata Mundi;

                                    Omnibus est lethi, certa terenda via:

O nimium fausti, quibus est melioribus annis

                                    Concessum, rutili tecta subire poli;

            5          Hinc igitur lacrymas tepidas inhibite Parentes,

                                    Parvulus HOLSTENIUS degit in arce Poli.

Haec condolentiae ergo apposuit

Nicolaus Garfluvius,

Westmann.

 

24. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Samuel J. Förnbeck (cf. 14)          H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Nvnc iterum nostras pulsabat pallida sedes

                                    Mors; dira, haud positum negligit officium!

                        Nos multae in mundum lachrymae per fata sequentur;

                                    In lachrymis finis noster habendus erit.

            5          Deproperandum; atque ad sedem coeli cito eundum;

                                    Cum Domino placuit, complacuitque mihi.

In signum extremi honoris, et argumentum

serij doloris scribebat

Samuel J. Förnbeck /

Westm. Svecus.

 

25. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Benedictus Nicolai Ekaeus (cf. 14) H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Colloquium,

Perquam moestae Matris, et in Christo pie

defuncti Filioli.

 

                 M.   Gressum cur acuis, mea prima parentis imago,

                                    Tam subito cupiens visere coelicolos ?

                        Te ne senectae albae solum solamen haberi

                                    Vis? desiderio rite tui subigor.

5          Ah, mi Filiole, o si sorte tua potuissem,

                                    Sancta morte mea reddere te validum!

      F.   Luctibus indulges, mea cur dulcissima Mater;

                                    Tristitiae maculas exue nunc animis!

                        Pallida me rapuit mors in puerilibus Annis:         

10                    Sic placuit Domino, sic placuitque mihi.

                        Jam feror ad patriam mihi Christi vulnere partam.

                                    Adsto choro jam nunc Angelico in numero.

                        Angelicoque Deo in plausu do munera laudum.

                                    Terrarum in tumulo mortua membra jacent;

15        Hisce Vale longum in tempus, charissima Mater;

                                    Cum Christo in coelis consociatus eo.

Moestissimis Dn. Parentibus haec in jam jam oborti

moeroris levamen deproperabat

Benedictus Nicolai Ekaeus.

 

26. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Nicolaus Sylvius (cf. 14)    H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Mortuus loquitur.

 

                        Nescio quid Genitor suspiria tristia ducit?

                                    Et pergit miris indoluisse modis?

                        Nescio quid tristis Matris tremor occupat artus,

                                    Et fluit in gelidos langvida dextra sinus.

 

Pater et Mater.

 

            5          Talia quid quaeris? reor et nos posse dolere,

                                    Et nos luctiferum vulnus habere scias.

 

Defunctus respondet.

 

                        Est ita; sed juvat hic, quaero, quid plangor et angor?

                                    Sic vult, sic placuit, Tergemino ecce Deo.

                        Nos quoque debemus, quod inevitabile: Letho

            10                    Serius an citius venerit; hora venit.

 

Auctor.

 

                        Hunc Paradisiacos Christus deduxit in hortos,

                                    Angelicosque inter gaudia summa Choros:

                        Gaudia quae nemo audivit, quae lumine nemo

                                    Vidit; quae nemo fingere mente potest.

Nicolaus Sylvius,

W-G. Svecus.

 

27. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Nicolaus Utter (cf. 14)                   H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

EPITAPHIUM.

 

                        Hic Ego; qui dulcis vixi velut herbula nascens,

                                    Oblectans placida dexteritate Lares:

                        Exstinctus jaceo, tollens ad sydera Vultum:

                                    Atque diem summum respicio ipse meum.

            5          Tunc terra surgam, coelique intravero portam;

                                    Atque meo Christo consociatus ero.

Pij doloris contestandi gratia

apposui

Nicolaus Vtter /

Sudermannus.

 

28. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Benjamin Krook (cf. 14)   H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Aufert Holstenium dum lamentabile fatum hoc,

                                    Impletur gravibus cor mihi lacrymulis.

I. l. scribebat

Benjamin Krook.

 

29. Adr: Johannes Holstenius – Aut: Erlandus Hiärne (cf. 14)     H, [Tartu UB]

EPICEDIUM

SANDAPILA.

Fallax et breve nunc bonum

Mortalis vita est, quae quasi fumus abit.

Sic etiam moritur morte peremptus homo,

Hic    primus    et   ultimus   ordo

                   5                     Cunctis erit; atra etenim est Mors;

D O M I N V S   sed  regit   omnes

Non  ficta Christum semper pietate colentes;

Quique Deum vero cordis honore colunt,

In Nemore Elysio, queis ubi gaudia erunt,

                   10          Qualia non vidit, non ullus et audiit unquam.

 Alme    Jehova 

Omnibus adsis,

 

 

 

Morte repressis

Vltima in hora!

Quam exstruxit

Erlandus Hiärne.

 

30. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Laurentius Ludenius (Propemptica, migranti in coelestem patriam /.../ Johanni Bartholdi Wiburgo Carelio, SS. Theol. et humaniorum disciplinarum in Academia Gustaviana Livonorum studioso /.../, qui anno 1653. die 26. Maji mundo /…/ valedixit, quod sui terreum fuit terrae matri insinuandum relinquens, id quod /…/ factum est 27. Octob. nominati anni currentis, a fautoribus et amicis supremi officij deferendi gratia fusa. Dorpati Livonorum, <1653>: J. Vogel)

UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Dotibus ingenij nitidissimus ille JOHANNES

                                    BARTHOLDI, hic posuit corporis exuvias!

                        Ipsa gemit Virtus Musis comitata, sibique

                                    Cultorem talem non superesse dolet.

            5          Fida tamen Tumuli Custos praeconia: Coelum

                                    Incolit aeterno mens fruitura bono.

Inter Lachrymas sc.

Laurentius Ludenius, Ph. et U.J.D.

Profess. Ordin.

 

31. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Olaus Wexionius (cf. 30)     UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Ingenium praestans JANNIS dum nostra Palaestra

                                    Dorptica rite polit, mox abit in patriam

                        Caelestem, discit probe ubi quae nulla vetustas

                                    In terris poterit nos docuisse sagax.

            5          Hinc JANNES cunctis prae nobis doctus habetur

                                    Qui didicit quae nos, post didicisse juvat.

Ultimi officij erga pie defunctus declarandi

ergo scribebat

M. Olaus Wexionius,

Polit. et Hist. Prof.

 

32. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Andreas Fridzbergius (cf. 30)          UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Nvllus in hoc mundo curis vitaeque periclis[4]

                        Liber, quod jam jam satis hic nunc cernimus omnes:

                        Quid juvat hunc igitur summis plorare querelis,

                        Quem Deus Almipotens per longa haec praelia mortis

            5          Abduxit placide! Et quis mutet Stamina mortae?

                        Sic tu jam curis Liber vitaeque periclis,[5]

                        Pace poli frueris. JANO sunt Gaudia Coeli.

Ultimo honori app.

Andreas Fridzbergius,

Secret. Acad.

 

33. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Samuel J. Förnbech (cf. 30)UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Egregiis animi virtutibus ille JOHANNES

                                    Vixit BARTHOLDI et Corporis egregius.

                        Hinc post quam Domino, placuit discessit, et ipsam

                                    Christo animam precibus credidit ille Deo.

            5          Hinc jam tum corpus tumulo concreditur; ipsi

                                    Mens Christo vivit consociata Deo.

                        Tempus erit, quando demortua membra resurgent,

                                    Surgemus nostris corporibusque cito.

Ultimo honori scrib.

Samuel J. Förnbech /

Westm. Svecus.

 

34. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Olaus Dalinus (cf. 30)                      UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Prosopopeia Pie Defuncti.

 

                        Dicite vitales homines qui carpitis auras,

                                    Longos queis geminant, sospita fata dies,

                        Vos, sed adhuc Pylios traducere molliter annos,

                                    Perpetuae et vitae percupitis seriem?

            5          Dicite vos num sint, lethi qui tempora vitent

                                    Et fugiant rapidae spicula dira necis?

                        Ast, mihi crede, manet foedus priscum; morieris!

                                    Vincula nam mortis tollere nemo valet.

                        Vero verius hinc est hoc quod fama susurrat,

            10                    Rumor est auditis clarat ubique tubis.

                        Est commune mori, nulli mors parcit honori:

                                    Dissimiles simili conditione rapit.

                        Nunc soror anticipat fratrem, nunc ipsi sororem,

                                    Aegrum sanus, herum verna, virago virum.

            15        Vanum igitur remanet fallaci sidere mundo,

                                    Viscosasque ejus quaerere semper opes.

                        Vel die quid speres, mundo qui semper adhaeres?

                                    Nam simul omne perit, quod fuit, est, et erit.

                        Vanum est Eois vitam producere in oris,

            20                    Hic subito incautas concutit imbre rates;

                        Vanum est Arctois procul hinc habitare sub alis

                                    Jure ubi perpetuo frigida bruma ferit;

                        Vanum est raucisonum conscendere puppibus aequor,

                                    Puppis percutitur, fracta carina natat.

            25        Tutius haud unquam est, vario confidere Marti,

                                    Nam solet innumeros ense necare viros.

                        Mors inopina, omnes passim grassatur in oras

                                    Haec ictu proprius, longius atque ferit

                        Jam mea velluntur celeri cito corpora morbo

            30                    Febris et exsiccat langvida membra, Vale.

 

Χρονστιχον.

                  

                        Dorptae nVnC reCVbant VernantI CoLLe IohannIs

                        BarthoLDI eXeqVIae,[6] qVIa CoeLo VIVIt aperto.

Condol. causa ads.

Olaus Dalinus,

W-Gothia Svec.

 

35. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Petrus L. Arbogensis (cf. 30)           UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        En fragilis vita haec! hominum quae vita vocatur:

                        Omnes quot tellus hoc mundo continet ampla,

                        Stulti, si cupimus vitam hic, quia nil stabile estque!

                        Sic Johannes Bartholli requiesce sub urna,

            5          Non illam invideo dulcem tibi prosperitatem:

                        Sit inter sanctos certissimus incola coeli.

Calamo condolenti haecce apposuit

Petrus L. Arbogensis,

Westmann.

 

36. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Nicolaus Garfluvius (cf. 30)UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Maestiss. Parens ad Filium defunctum.

 

                        Mi Fili! Heu quondam vita dignissime Fili.

                                    Hanc aurem, hunc solem deseris ante diem!

                        Vix mundum ingressus, retro fugis! an ne dedisse

                                    te, superis credam poenituisse Deos!

            5          Unica naturae blandae arridentis imago

                                    Concidis heu longum vivere dignus eras.

                        Quid juvat, humanis etiam nunc fidere rebus;

                                    Si spes tam miseros fallere fracta potest?

                        Verum ut jam ante Deo tu faedera sacra dedisti,

            10                    Sic moriens animam credis et ipse Deo.

                        Dorpati corpus moritur tumulatur ibique

                                    at mens aetherei fertur ad astra poli.

Condolentiae Ergo app.

Nicolaus Garfluvius.

 

37. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Andreas G. Kyander (cf. 30)           UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Est certe felix, placido quem funere Numen

                                    Evocat, et sedes svadet adire poli.

                        Hunc nullae turbant lites: Hunc nulla malorum

                                    Dissidia: aut studiis gens inimica bonis.

            5          Evitatque mali venturo fata sub aevo,

                                    Invidias nocent nec mala tela male.

Haecce paucula mens et manus con-

dolens apposuit

Andreae G. Kyandri,

B. Linna Savonij.

 

38. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Laurentius Blybergh (cf. 30)UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

Dialogus mortis et Beate defuncti.

 

                 M.   Tu quoque, JOHANNES, qui jam nos ante solebas

                                    Spernere, fatali vulnere strate jaces:

                 D.   Non jaceo, nec adhuc, non te mors improba sperno

                                    In quem nec dum aliquid juris habere potes.      

5   M.   Nempe jaces nostri confossus arundine teli.

                                    Hoc in te certe jus habuisse fuit.

                 D.   Non jaceo nec tela tuae mala sentio dextrae

                                    Et nec adhuc pars est prima sepulta mei.

                 M.   Nempe jaces clauditque tuum brevis urna cadaver

10                    an qui sic jaceat non cecedisse putes?

                 D.   Stultitia haec equidem mortalibus omnibus una est,

                                    ut quod tu capias hoc periisse putent,

                        Illi igitur nostro funebria justa sepulchro

                                    Solvant, et lachrymis, mortua membra rigent.

15        Me mea pulcra Fides securum fecit, habetque

                                    Nam mea nunc alio vita futura loco est.

Ultimi honoris et debitae condolentiae contestandae

E. scripsit

Laurentius Blybergh /

Nericia Svecus.

 

39. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Nicolaus A. Sylvius (cf. 30)UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Mvlta sibi proponit homo; Deus ipse reponit

                        Quae bene, quae certo in laudem eventura feruntur:

                        Est ne ita? Nam JANVS BARTOLDI  hoc dicere possit.

                        Nam vix Annus abest, quo illum Dorpatica Terra

            5          Excepit, Studiis ut sic incumberet almis;

                        Verum quam subito mentem et pia vota reflexit

                        JOVA potens; subito et patriis hunc fixit in oris.

                        Gaude igitur, Gaude, quod sic pia fata fuere.

                        Gaudia jam capies sine fine, haec gaudia coeli.

Haec in honorem pij defuncti faciebat

Nicolaus A. Sylvius,

W-Goth. Svecus.

 

40. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Benjamin Krook (cf. 39)                 UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Multos lativagus mortales continet orbis,

                        Queis fragilis vita est pergrata acceptaque longum;

                        Pallida sed quando jam Mors venit horrida, pulsans

                        Calce casas inopum, pariterque palatia Regum;

            5          Tunc turbatur homo! mens fert discrimina multa

                        Solamen renuit; nec habet fomenta doloris,

                        Non ita; sed Christum, terrae coelique Monarcham

                        Ulnis expansis tu totum amplectere Jesum,

            10        Caetibus Angelicis sic junctus gaudia habebis.

C. C. C. C.

Benjamin Krook /

Nötheborgensis.

 

41. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Erlandus Hiärne (cf. 30)                   UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Quam cito tempus abit vitae! cito labitur aetas

                                    Humana! in multis experimenta probant

                        Siccine defunctus Carelius hicce JOHANNES

                                    Tempore florenti clausit in orbe diem.

            5          Falce quidem mortis subitae cecidit, sed ad astra

                                    Mens pia tendebat, consociata Deo est.

                        Ergo beata anima o aeternum jubila prome,

                                    Quando placet Domino, nosque sequemur, AMEN.

Querebundus fudit

Erlandus Hiärne /

Ingria Svecus.

 

42. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Henricus Cl. Platzman (cf. 30)         UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Cui bona vita comes non est mala mors statuenda,

                        Vitae namque suae qui caste expleverit annos,

                        Huic restat posthac gloriosa simillima somno

                        Meta, peractae et praedulcis conclusio vitae,

            5          Haec bene perpendens inopina morte peremptus

                        Quem dederat cursum perscrutans intima cordis

                        Vivendo absolvit placideque pieque beatus!

                        Mutavit vitam instabilem cum morte beata,

                        Quamque animam Christus dedit hanc et reddit eidem.

Condolentiae ergo apposuit

Henricus Cl. Platzman /

Narva Svecus.

 

43. Adr: Johannes Bartholdi - Aut: Christiernus Kuuth (cf. 30)   UUB, [Tartu UB]

EPICEDIUM

                        Dignus qui longos optate vivere menses

                        Sympatriota; cadis, sed cadis ecce bene!

            Sic etenim fatum sequeris Dominumque vocantem

                        Passibus atque ratis ibis ad astra poli.

Condolentiae ergo scribebat

Christianus Kuuth.

 

 

44. Adr: Andreas Erici Lilonius – Aut: Sebastianus Wirdig (Disputationum physicarum decima septima de terra; quam /.../ in Regia Academia Gustaviana Adolphina, quae Dorpati /.../ est /.../ sub praesidio /.../ Johannis Stiernstråhl, /.../ publico /.../ examini submittit Andreas Erici Lilonius, /.../ ad diem <30> Mart. anni 1653. /.../. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)                                                H (def), [Tartu UB (def)]

GRATULATIO

Musarum  atque Virtutum Strenuo Sectatori,

Praestantissimo atque Doctissimo Juveni,

 

DN. ANDREAE E. LILONIO, Uplando,

SS. Th. et Ph. Studioso indefesso, Thesium harum

authori dexterrimo.

 

                        Sic, bene qui Physicae Medicinam jungis, Amice

                                    ANDREA, Medicus nomine Clarus eris.

                        Posthac hisce Tuis studiis conjungito Praxin,

                                    Materiam medicam mixta Elementa dabunt.

Sebastianus Wirdig / Med. D.

et Profess. P.

 

45. Adr: Andreas Erici Lilonius – Aut: Andreas Nicolai Ferelius (cf. 44)

H (def), [Tartu UB (def)]

GRATULATIO

                        ANDREA, Sophiae, Eusebiae, Medicisque sacrate

                                    Artibus; et nostri portio pulchra chori:

                        Fonte caballino quia non mea labra rigavi,

                                    Deficit hic carmen, quo tibi culta canam.

            5          Musas tu, magna juvenum, praesente caterva

                                    Doctorumque virum, concelebrare soles.

                        Invigilas studiis, Sophiae tum Thεοlogisque;

                                    Excolis ac artem Paeonio usque sacram.

                        Te Sophiae Studio vidi sub nocte silenti

            10                    Pieridumque Sacris invigilare choris.

                        Ασκεσις haecce tuum satis ingenium indicat ipsa,

                                    Dum solvis nexas dexteritate strophas.

                        Gratulor, atque tibi DEus Omnipotens precor, adsit,

                                    Ex altoque beet, commoda Jova tua.

            15        Sic juvet, ut doctus redeas ad tecta paterna,

                                    Et fias genti splendida stella tuae.

                        LILONI, apprecor hinc; pergas <…>ere Musis;

                                    Atque tuum pergent cingere fronde caput.                     

                        LILONI, ANDREAS NICLAI ego FERELIVS ti

            20                    West-Gothus precor haec, hisce vige atque vale.

 

46. Adr: Andreas Erici Lilonius – Aut: Ericus Benedicti (cf. 44)

H (def), [Tartu UB (def)]

GRATULATIO

                        Docte Novenarum cultor Studiose Sororum

                                    LILONI, laudes quas tibi nuncce feram;

                        Nil aliud dico; celsam conscende cathedram

                                    Ostende ingenium, judiciumque tuum.

            5          Quidque siet Tellus docto conamine monstra,

                                    Sic gratum dederit re hospitiumque tibi.

                        Nobilis et Clarus Praeses Sternstralius actum

                                    Discursus reget, hinc Dexteritate sua.

                        Hinc tibi condigne de nisu grator honesto,

            10                    Et studium laudo, Sympatriota, tuum.

                        Pergito, sic nutu Phoebi certo incluta Pallas

                                    Pro meritis dederit digna βραβεα tibi.

Hisce paucissimis Dn. Respondenti, Amico

et Conterraneo suo svavissimo

ita gratulatur,

ERICUS BENEDICTI Lund /

Uplandia Svecus.

 

47. Adr: Andreas Erici Lilonius – Aut: Laurentius Hultenius (cf. 44)

H (def), [Tartu UB (def)]

GRATULATIO

                        Bis nunc ante annos celebrasti Uplandica rura

                                    Laudibus, ANDREA Frater amande, piis.

                        Jamque theses magna componis dexteritate

                                    De TERRA, in mediis quae sita pendet aquis.

            5          Coeptum igitur vigili studio complere beate

                                    Tendas, sic tandem gloria dia manet.

Τς φιλαδελφαςergo animitus

gratulatur

LAURENTIUS HULTHENIUS,

W-Gothia-Svecus.

 

48. Adr: Karl Mörner – Aut: Zacharias Klingius (Elogia /.../ Christinae, /.../ dominae et reginae /.../ a Carolo Mörnero, L. Barone, etc. domino in Thuna, Nääß et Mörnerholm, etc. /.../ hujus judicij aulici praeside /.../ quae, /.../ in Regia Gustaviana Adolphina Academia, quae Dorpati /.../ est /.../ die <24> Febr. anno 1653. /.../ per filium suum natu majorem Dn. Leonhardum, declamari jussit. Dorpati, <1653>: J. Vogel)

SKB, UUB, Greifswald UB, H, [Tartu UB]

ENCOMION

 

Illustris et Generosissime Baro,

Domine benignissime,

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

10

 

 

 

 

15

 

 

 

 

20

 

 

 

 

25

 

 

 

 

30

 

 

 

 

35

 

 

 

 

40

 

Exprimere non possum, quanto animum

meum gaudio explevit elegantissima si-

mul et gravissima Oratio Tua, qua,

in Regia Academia Dorpatensi pro-

clamata, publicum a Sacra Regia Majestate, Do-

mina nostra Clementissima, gratiosissime tibi de-

mandatum Munus nuper auspicari voluisti. Inter

alia autem quam plurima, summae mihi voluptati

fuerunt, quae de beatiss. memor. GUSTAVO Pri-

mo egregie disseruisti; quemadmodum Pientissi-

mus Ille Rex pristini temporis squalorem in loetam

rerum faciem convertendo et RELIGIONEM

et REGIONEM felicissime restauravit: Ut et

quemadmodum Gloriosissimus Ejus Nepos GU-

STAVUS Magnus UTRAMque tam exornavit

quam ampliavit: Nec non (id quod maxima me lae-

titia affecit) quemadmodum Sacra Regia Majestas,

Regina nostra Clementissima, GUSTAVI Ma-

gni Regnorum et Felicitatis Haeres, Serenissimi

Parentis, omniumque Majorum Virtutes Regias

omnes Una pulcherrime est complexa; ut quae Po-

tentissima VICTRIX, Gloriosissima TRIUM-

PHATRIX, Augustissima Pacis FUNDATRIX,

Ecclesiae CHRISTI, Verae Religionis, Liberalium

Artium, Omniumque Subditorum Felicissima

AUCTRIX et CONSERVATRIX haud imme-

rito salutatur. Haec, inquam, mirandum in modum

me delectaverunt! Nec praeterire possum, quan-

tam Orationi gratiam provectior aetas tua conci-

liare mihi visa fuit, Filioque cumprimis Tuo Vir-

tutum Paternarum stimulos penitus infigere: Ut

nihil nunc dicam de svavissimis Juventutis tuae

DELICIIS, quas tersissima ista Oratione Tibi

ipse, inter curas gravissimas, laetanti animo in

memoriam revocasti et ob oculus posuisti. Tibi

proinde, Illustris et Generosissime Baro ex animo

gratulor, DEUMque supplex precor, ut commis-

sum Tibi JUSTITIAE Officium feliciter suscipias,

Susceptum felicius continues, et Continuatum fe-

licissime perficias. Vale, mihique fave! Dorpati,

III. Kalend. Martij, An. MDC. LIII.

Illustr.ti T.ae

Honore et Officiis obligatissimus

ZACHARIAS KLINGIUS, D.

per Livoniam Superintendens,

et Acad. Dorp. Vice-Cancellarius.

 

49. Adr: Karl Mörner – Aut: Laurentius Ludenius (cf. 48)

SKB, UUB, Greifswald UB, H, [Tartu UB]

ENCOMION

Perillustri et Generosissimo Heroi

ac Domino,

DN. CAROLO MÖRNER /

L.  Baroni, etc. Domino in Thuna / Nääß / Mör-

Nerholm / Lembolaborg / etc. Regij Dicasterij Dorpatensis

Praesidi Dignissimo.

 

                        Patris, Avi, Proavi, Regum, simulachra reponit

                        Justitia et Pietate sacra CHRISTINA; Sereni

                        Divina o Soboles GUSTAVI Regis ADOLPHI!

                        En Decus Heroum, meritis Illustrior altis,

            5          CAROLE MÖRNERI, Baro tu Nitidissime, Praeses

                        Judicij, Regni e summis Primatibus Heros:

                        Qualiter Aeneae clypeus monumenta Quiritum

                        Arduaque amplexus Divum simulachra tenebat:

                        Taliter Effigies Majorum ex ordine Regum

            10        Reginae nostrae per scripta beata reponis.

                        Enthea Relligio, Divini Numinis haustus

                        Aethereos, placide Populorum in pectora spargit.

                        Justitia aequa Homines timidos sylvestribus antris

                        Elicit, et tristi detergit secula victu.

            15        Dant Exempla fidem certam praemissa futuris;

                        Nec secus illustrant Reginam, ac coerula Luna

                        Solis inardescit Radiis, longeque refulget.

                        Salve, Judicij Praeses, Prudentia secli[7]:

                        Et totum coelum numerosa luce reclude,

            20        Ut Rex introëat, Regnorum Gloria CHRISTVS.

                        Tuque Leonharde, Illustris Patris ardua Proles,

                        Vive, Patris celsi monumenta repone Baronis:

                        Et Pater, ut Phoenix erit in te Prole renatus.

Quod devote apprecabatur

Laurentius Ludenius, Ph. et U.J.D.

Prof. Ord. et pro t. Univ. Rector.

 

50. Adr: Karl Mörner – Aut: Gustavus Koßkull (cf. 48)

SKB, UUB, Greifswald UB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

Demosthenes; ut corpus anima carens cadit;

Sic civitas nullis administrara legibus,

evertitur.

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

10

 

 

 

 

15

 

 

 

 

20

Ita Hercle se res habet: Illustris et

Generosissime Dn.Mörner / etc. Quos

Herculea illa tenet Virtus, illis non in-

sistant vestigiis, quibus in profundam

voluptatis abyssum praecipiti fertur pede: Ast, quo

per ardua quaevis dumeta ducit Divina Virtus,

Sponte sequendum, cum non segni otio immortalis

paretur gloria. Omne enim excellens, honestum et

jucundum. Non sine labore Dij immortales morta-

libus sua Bona vendunt. Quod quidem ipse diserta

hac et veluti Nectaris succo delibuta Oratione

edoces, qua immortalia Serenissimorum pristino-

rum Sveciae Regum facta, Divinasque ab iisdem pro-

mulgatas Leges et judicia, sine quibus Respub. con-

sistere nequit, efflorescente exornas Encomio. Sed

quid loquor? Egone ea repetam? Minime; quin

potius de Entheo ingenij acumine, et admirabili

dicendi lepore, gratulor. Vt pergas, svadeo: Vtque

te strenuum Parnassi alumnum, multos in annos

feliciter conservet, Supremum Numen, precor.

GustavusKoßkull /

Nob. Svecus.

 

51. Adr: Karl Mörner – Aut: Johan Christoph Gryphiander (cf. 48)

SKB, UUB, Greifswald UB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        CAROLE MÖRNERI, Decus immortale Tuorum;

                                    Officij scalam carmine pingo Tui.

I.    Principio sancti Regni Camerarius audis,

                                    Et curas reditus foenore multiplici.

            5          II. Nobilis hinc audis Camerae Gravitate Minister

                                    Donec sol annos conficit orbe duos.

III. Judicium floret Jencopingensis et Aulae;

                                    Hinc Assessorem Te gravis annus habet.

IV. Mox Camerae placidus Tu Consiliarius astas,

            10                    Donec sex anni transitione fluant.

V.  Hinc Castellanus Tu VViburgensis haberis,

            Anni dum laeto tempore quinque ruant.

VI. Inde Gubernator terrae Generalis in orbe

            Ingrico ades, donec lustrum, ut et annus eat.

15        VII. Et jam Judicij Reginae, Praeses habendus

                        Dorpati: Salve! Sis Decus Eunomiae!

            Tuque LEONHARDE, Illustris Patris Haeres amande,

                        Salve! Sis Generis deliciosus Honor!

            Atque ut coepisti, vestigia celsa Parentis

20                    Aeternum laeta dexteritate premas!

Quod devote precatur L. Dn. Baronis

Praeceptor

Johan Christoph. Gryphiander,

Lunaeburgensis.

 

52. Adr: Daniel Magni Oeslovius – Aut: Daniel Flojerus (Dissertatio theologica de ineffabili Spiritus Sancti suspirio, quo pro fidelibus apud Deum intercedit ex epistola Paulina ad Romanos, cap. VIII. v. 26. in Academia Gustaviana /.../ publicae disquisitioni submissa praeside /.../ Gabriele Elvering, /.../ respondente Daniele Magni Oeslovio, /.../ ad diem < > Junij. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)

SKB, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Invigilare sacris, Christo duce, perge Camoenis:

                                    Scis pia vita, pia et dogmata conveniant.

                        Materia e tanta dum disceris, atque refutas

                                    Dogmata falsa, recens laus tua semper erit.

            5          Si meritas possem laudes conscribere, coepto

                                    Carmine, nunc vellem dicere laeta tibi.

                        Ut bene coepisti sic hinc pergas pede fausto

                                    Sic tandem patriam tutus adire queas.

                        Pergas, mi DANIEL, coeptis insistere pergas

            10                    Ad tandem certe pulchra brabea feres.

                        Perge, et non poterit te facti poenituisse

                                    Verum intercedit; Spiritus ipse Dei.                   Rom. 8. v. 26.

Sic vovebat fratri suo dile-

ctissimo

Daniel Flojerus.

 

53. Adr: Daniel Magni Oeslovius – Aut: Johannes Andreae Dryander (cf. 52)

SKB, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Quo tandem vasti pandebat stamina coeli,

                                    Singula quaeque fovet, ductus amore DEus:

                   Chaldaei, Graeci, Latij, Nilotica proles,

                                    denique quod prisco, dogmate condiderant,

            5          Nominibus variis, dubij quid rectius esset,

                                    unicus, ingeminant, Spiritus attamen est:

                        Mox Ignis, a, lumenque b, Anima et, c, Mens, d, ipsa Voluntas, e,

                                    Fons, f, mox Vita, g, Salus, h, Unio, i, mox Amor, k, est;

                        Occulte inspirans Sanctis sua dogmata, testis

            10                    Aetas praeteriens, Scriptaque pia Patrum.

                        Scilicet ad Jordan Specie et vestita columbae                A.M. 3977

                                    Quae chaos ante fovit, Visibilis venerat:

                        Tertia lux rediit Spirabile Numen ab alto                       A.M. 3982.

                                    Ignitis lingvis Discipulisque aderat.                   A.C. 35.

            15        Jam veritatis amans melius nunc Tharside natus

                                    En docuit varia et, munera Sancte notat:

                        Romanas pellens, Divina mente, tenebras

                                    Quae Christus docuit, Gentibus appropriat.

                        Unum, de multis, sibi sumit Praeses acutus

            20                    Muneribus, Sancti Spiritus, enucleans:

                        SPIRITUS EN SANCTUS STAT JUDICIS ANTE TRIBUNAL,

                                    NOSTRAS AGENS PARTES, QUIN GEMEBUNDUS AGIT!

                        Dulcius at poterat, Reis ingeminare vel ecquod

                                    Solatium miseris, Spiritus ipse Dei?

            25        Hoc dum mente colis, DANIEL Patriota, subintrat

                                    Artus et Ecce reget, Spiritus ille tuos.

 

a. Proclus ex Plethone Gemisth. b. Mercurius in Paemandro. c. August. cont. 5. haer. et Magi.  d. Mercur. ap. Cyrillum. e. R. Nagid. Philo in Migr. Abr.  f. R. super nomen 42. liter. g. Merc. in Asclep.c. 3. et 7.  h. ibid.  i Plutarchus. k. Pherecydes apud proclum et Acist. l.2.de coelo.

Hoc in felix omen, suo inter amicos

singulari, reliquit

Johannes And. Dryander.

 

54. Adr: Eberhard Reimer – Aut: Zacharias Klingius (᾿Εξγησιςdicti apostolici 1. Johan. 1,7. Τ αμα ᾿Ιησο Χριστο τοιο ατο (Θεο) καθαρζει μςπ πσηςμαρτας. publicae disquisitioni subjecta praeside /.../ Gabriele Elvering, /.../ respondente Eberhardo Reimero, /.../ ad diem < > Aprilis /.../. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)                                                                                 EAB, [Tartu UB]

GRATULATIO

Praestantissime

Dn. EBERHARDE Reimer/

Amice dilecte et honorande.

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

10

 

 

 

 

15

 

 

 

 

20

 

 

 

 

25

 

 

 

 

30

 

 

 

Quod primum, Reverendi et Praecla-

rissimi Viri, Dn. M. Gabrielis Elve-

ring, post inchoatum munus Professo-

rium, Disputationis primae Respondentem Te

sistis, ex animo Tibi gratulor. Non enim a

puero solum, literis Sacris Te addictum fuisse,

sed etiam in eo studio felices atque laudabiles fe-

cisse progressus mihi propterea persvadere non

dubito. Quemadmodum autem a Sacra Re-

gia Majestate, Regina et Domina nostra Cle-

mentissima Virum modo nominatum, in Re-

gia hac Dorpat. Academia Ordinarium SS.

Theologiae Professorem constitutum esse in-

credibili  gaudio afficior: Virum, quem mul-

tos ad Justitiam eruditurum certo scio et in-

dubitate spero: Virum in Solidioribus Sal-

vificae Fidei fundamentis, inque Controversiis

maxime gravioribus et in Statu Ecclesiae ho-

dierno scitu perquam necessariis exercitatissi-

mum: Virum non vanae gloriae, non osten-

tationi, non ambitioni, sed singulari huma-

nitati, et bono publico deditissimum: Vi-

rum, quem Celeberrimi quique Theologi no-

mine ac titulo Doctoris magno applausu di-

gnissimum censent: Quemadmodum inquam,

hoc nomine summopere laetor; Ita quoque Tibi

Praestantissime Dn. Reimer iterum atque ite-

rum gratulor, Deumque precor, ut Sacri tui

Conatus in Nominis Divini gloriam, in vene-

randi tui Parentis solatium, inque perpetuum

tui ipsius Ornamentum unice vergant, Vale!

Dorpati, inter meditationes Paschales, III. Id.

April. A. M DC LIII.

Praest. ae T. ae

Addictissimus

Zacharias Klingius, D.

per Livoniam Superint. et Reg. Acad.

Dorp. Vice-Cancellarius.

 

55. Adr: Eberhard Reimer – Aut: Gabriel Elvering (cf. 54)                     EAB, [Tartu UB]

GRATULATIO

 

                        Delitiae nostrae, JEsus nos sangvine mundans

                                    nostra salus, ingens gloria, dulce bonum.

                        Crimina nostra piat reparat reparandaque solus

                                    Ex illo solo sola beata salus.

            5          His studiis, REIMERE, sacris dum sedulus instas

                                    Patris avique pio tramite rite meas.

                        Egregiis mentem doctrinae accessibus imples,

                                    Ut pergis, pergas, praemia dia feres!

Dn. Respondenti Affini et Commensali

suo honorando

Scrib. cum bono omine et

voto

Praeses.

 

56. Adr: Daniel Simonis Rudelius – Aut: Olaus Dalinus (Agriculturae elogia; quae, /.../ in Regia Gustaviana Adolphina Academia, quae Dorpati /.../ est /.../ die 8. Decemb. anno 1652. /.../ publice memoriterque /.../ enarrabat Daniel Simonis Rudelius, /.… Dorpati Livonorum, 1653:J. Vogel)                                             Karlstad StB, [Tartu UB]

GRATULATIO

Docto ac Polito Juveni,

DN. DANIELI SIMONIS RUDELIO,

Wermeland. de Agricultura eleganter

declamanti.

 

                        Non minus hic recte, quam vere, dicitur illud:

                        En diversa placent, sequitur sua quemque voluptas.

                        Nam sunt queis volupe est, ad densas pergere sylvas,

                        Ut laqueis captent, pavidos formidine cervos.

            5          Sunt qui tellurem gaudent confringere ferro,

                        Illorum gravidae, quo rumpant horrea, messes.

                        Omnibus ast merito laudes debentur amore

                        Ruricolis cautis, qui scindunt vomere terram.

                        Hinc animo grator tibi, mi peramande RUDELI,

            10        Hanc vitam nobis recitas quod laudis honore.

                        Perge, labor transit, fructus manet omne per aevum.

 

Χρονστιχον

Annum habitae Orationis 1652.

exhibens.

 

                        Da eIa Aeterna TrIas, CoeptIs hIs VeLa seCVnDa:

                        I, feLIX qVo CVra qVeat ContIngere CVrsV.

Haecce pauca, L. mque apponebam

Olaus Dalinus,

SS. Th. Stud.

 

57. Adr: Joachim Schelenius – Aut: Laurentius Ludenius (Sceptris academicis, quae, /.../ in /.../ Joachimum Schelenium, mathematum inferiorum professorem ordinarium, jam rectorem magnificum: /.../ Laurentius Ludenius, Ph. et U.J.D. professor juris ordinarius, ac regius academiae bibliothecarius, die 15. Novembris anno 1653. /.../ conferebat, jam exrector magnificus. Dorpati, 1653: J. Vogelius)       SKB, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Excidit haud animis; manet alta mente repostum[8]

                        Divinum auxilium GUSTAVI Regis ADOLPHI,

                        Reginae et pia CHRISTINAE Clementia nostrae.

                        Magnus erat sancte meritis Illustribus Heros:

            5          Augusto propior cui Sangvine Juppiter ibat,

                        Martis et Artis Honos, Divus GUSTAVUS ADOLPHUS,

                        Delicium Humanae Gentis, Veneranda Corona

                        Et Rex Arctoi longe Augustissimus Orbis;

                        Qui Victor spoliis cum laudaretur opimis

            10        Cessissent Levonum et campis Hostilia castra,

                        Ut peterent claros victricia signa triumphos:

                        Ille hujus Domitor terrae, victi Pater Orbis

                        Conspicuus longi palmis locupletibus aevi;

                        Indoluit Levonum miserabile cernere vulgus:

            15        Indoluit, tristes Furias vidisse Tyranni

                        Vivere munitas gladiis, septasque venenis

                        Ancipites habitare arces, trepidasque minari!

                        Indoluit, quod triste solum sine frugibus esset,

                        Quodque omnes terras habitarent pallor et horror,

            20        Et jejuna fames, et siccae sangvine fauces,

                        Ossaque sub curvis multum arida et arida lumbis.

                        Indoluit, Gentem vitiis gentilibus aegram

                        Relligiosa sibi simulachra exsculpere, foedam

                        Vel volucrem, turpemve bovem, torvumve draconem,

            25        Vel Solem affirmare Deum, quem rite videbat

                        Clara serenatis infundere lumina terris.

                        Indoluit, squallere abductis arva Colonis!

                        Et legio hostiles bello diuturna cohortes

                        Quod formavisset, quodque omnis terra soluta

            30        Aere renidenti per secula tota stetisset.

                        Indoluit! graviumque inter discrimina rerum

                        Ipse serenus ait: Christo Duce et Auspice Christo,

                        Orbi Orbem Levonum reddam: tristesque ruinas

                        Solabor fatis: finem dederoque laborum.

            35        Delicium hoc Regni, Numen Terrestre, Beate

                        Dorpatensia Templa sacra haec Academica fundat,

                        Et Christi ad laudem in medium donaria ponit

                        Aeternoque beat reditu haec Regalia Tempe,

                        Ut placide semper pia pulpita tota sonarent,

            40        Usque timete DEum, qui Nato et Flamine Sancto

                        Aequaevis, Aeternus agit, Monas et Trias Una,

                        Personis distincta Tribus, Deus Unus et Idem

                        Omnipotens, sine principio, sine fine locoque    

                        Qui pecudumque Hominumque genus, Titaniaque astra

            45        Principio ex nihilo Verbo Omnipotente creavit

                        Disposuitque locis, dextraque potente tuetur,

                        Ne pereant errentve via, qua pergere jussa.

                        Regali invitat censu Rex inclytus Heros,

                        Eusebiae, Eunomiae, Panaceae et Pallados Almae

            50        Doctores, Multo studio Eloquioque verendos.

                        Regali invitat censu Celsissimus Heros

                        Mercurij sobolem: superat dum laeta Juventus,

                        Divina ut discat sacrosancti Oracula Verbi.

                        Justi Aequique Artem; numerosum usumque medendi,

            55        Socratico et quicquid manavit ab ordine, quicquid

                        Docta Cleanthaeae et sonuerunt atria turbae.

                        Divini jussu GUSTAVI Regis ADOLPHI,

                        Magnorum Decus Heroum immortale, JOHANNES

                        SKYTTIVS, Illustris Regni Baro; candida Virtus

            60        Quem Sanctos inter Proceres; Regnique Potentes

                        Proferre edocuit summis de rebus habenda

                        In dubiis responsa, pias et reddere voces;

                        Ipse Gubernator Levonum hoc Generalis in Orbe

                        Dexter adest: cito solennes deducere pompas

            65        Imperitat, castis sociare et Pergama Musis,

                        Atque perennantem Musis dare Civibus Urbem.

                        Supremi exsurgit Reverentia Numinis: Omnis

                        Ad sanctum Jubar, immensique ad luminis ignes

                        Erigit attentas Aures et pectora tota.

            70        Eunomia antiquae pergit discrimina culpae

                        Eluere, et quicquid miserorum morte piandum.

                        Explorant adversa Viros: Jus, Fasque, Piumque

                        Instruit humanas mentes, ut corde receptae

                        Uno Virtutes totos vertantur in Usus.

            75        Interea ille Heros Divus GUSTAVUS ADOLPHUS,

                        Rex Sveonum, Illustris cui VIRTUS NUMEN ET ARMA,

                        Pro Christi et verae pro Relligionis amore,

                        Teutonicae et pressae pro Libertatis honore

                        Coelesti gaudet caput insignire Corona.

            80        Lutzensi inscribit dum Nomina Sangvine campo;

                        In Coelo inscribit sua Nomina Sangvine Christi.

                        Inclyta Progenies GUSTAVI est Regis ADOLPHI,

                        Heroina, Decus Patriae, CHRISTINA, Serena

                        Arctoo Regina Throno, Solioque verenda:

            85        Divini huic Patris magno jactura dolori est!

                        Exanimant curae, turbataque funere mens est.

                        Hinc tamen Illustres animos Illustribus ausis

                        Adjicit; et, Christo Domino comitante, volentes

                        Per Populos dat jura, piis et Legibus implet

            90        Arctoas Terras: Summi Reverentia Christi

                        Illustri Illustrat nostras Ditione Camoenas.

                        Edocet Eunomia hinc, fastus luxusque procaces

                        Tollere vel monitis, vel soeva exurere flamma.

                        Ipsa Hygia in pigro collapsas corpore vires

            95        Restituit; ferro et culpam compescere pergit,

                        Edocet hinc Pallas veluti per inhospita tesqua

                        Nitatur Virtus ad laudem interrita clivo.

                        Regali ut regat hinc nostras Bonitate Camoenas

                        Rectius in sacra gravium statione laborum,

            100      Ille Academiaci nitidissimus Ordo Senatus,

                        Magnificum, ad Regis Praescriptum juge quotannis

                        Eligit: et te jam legit, o JOACHIME SCHELENI,

                        Magnifici cui Delicias jam muneris altas

                        Dat degustandas venturum rite per Annum.

            105      Quod cum sit nona cras hora rite futurum;

                        Magnifici Proceres, Arctoi gloria Regni:

                        Magnifice o nostrae Procancellarie Musae:

                        Eusebiae, Eunomiae, Panaceae et Pallados almae

                        Doctores, Populi Patres, Civesque Quirites;

            110      Et tu Mercurij soboles, Delecta Juventus

                        Adsis, quo per se florentis imago Lycei

                        Luceat hinc major: meritasque ornare secures

                        Regales detur, Christo Duce, et Auspice Christo.

 

58. Adr: Olaus E. Sundelius – Aut: Petrus S. Lidenius (Disputatio moralis de temperantia; quam /.../ in Regia Academia Gustaviana, quae Dorpati /.../ est, sub directione /.../ Petri S. Lidenii, /.../ censurae submittit Olaus E. Sundelius, /.../ ad diem < > Decemb. anni 1653. /.../. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)

SKB, UUB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Sit licet una DEI Lex legalisve voluntas,

                                    illa tamen gemino est notificata modo:

                        Praeterquam quod enim Mosis descripta tabellis;

                                    inscripta est eadem cordibus etiam hominum

            5          Cordium et in libro, legem hanc, digito omnipotentis

                                    Ut scripta est, tradens, optime is ipse facit:

                        Mosis et in tabulis, legem hanc, digito omnipotentis

                                    Descriptam, tradens, optime et ille facit.

                        Ergo, modo hoc, Legi perscriptae et traditae, utrovis

            10                    qui studet, an dubium est? Num bene et is faciat?

                        Non dubium est: Cum sit lex divina una eademque,

                                    Legifer unus ut est, non sibi et oppositus.

                        Hinc et utroque modo, hanc, mi Praestantissime Olai

                                    Sundeli, expressam dum colis egregie,

            15        Exprimis et vita: Studiosi utriusque Sophiae

                                    Ingenui, egregium nomen et omen habes.

Ita eruditissimo et humanissimo

Dn. Respondenti

L. mque applaudit

Praeses.

 

59. Adr: Olaus E. Sundelius – Aut: Josias Josephi Fougman (cf. 58)

SKB, UUB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Proxima teque Solo genuit patrio mihi terra;

                                    Gratulor Ingenium non sterile esse tuum:

                        Sed peperisse piis, condignum hoc tempore Musis

                                    Sobrietatis sic, Insuper effigiem.

            5          Hic quam quisquis amat secura naviget aura:

                                    Quod tibi proveniat, faxit id Astripotens.

Ita amoris contestandi gratia

Affini suo dilecto app.

Josias Josephi Fougman.

 

60. Adr: Olaus E. Sundelius – Aut: Johannes P. Dalenius (cf. 58)

SKB, UUB, H, [Tartu UB]

GRATULATIO

                        Laudibus ut dignis omnes extollimus artes

                        Nonne ita virtutum merito quoque laudibus amplis

                        Ornamus studium? virtus cum Regula vitae

                        Pulchra siet, laude haud ullus quam plus satis ornat!

            5          Virtutum in numero non ultimo sed numeranda

                        Cum sit et haec virtus, vere φρνα dicta σοοσα

                   Utpote quae reliquis dat fulcrum praesidiumque

                        Ergo tuum studium laudo, mi Sympatriota,

                        Quo colis hanc virtutem, ut discursus probat isthic

            10        Macte de hinc doctis, sic invigilare Camaenis

                        Ut tandem Patriae Lux sis pulcherrima nostrae.

Praestantiss. atque Literatiss. Dn. Respondenti

Contubernali suo perq<uam di>lecto[9] ita

gratulari voluit

Johannes P. Dalenius,

Sudermannus.

 

61. Adr: Petrus Nicolai Virgander – Aut: Zacharias Klingius (Disputatio II. ordinaria de Scriptura Sacra continens πλυσιν  quaestionum, quam /.../ praeside /.../ Gabriele Elvering, /.../ in Academia Gustaviana /.../ publicae disquisitioni subjicit Petrus Nicolai Virgander, /.../ ad d. < > Novembris, /.../. Dorpati Livonorum, 1653: J. Vogelius)

UUB, [Tartu UB]

GRATULATIO

Ad Praestantissimum et Literatissimum

Dn. Respondentem.

 

                        Raros atque graves qui tecum solvere nodos

                        Ex Sacris pergunt, in Sacris erudiendi:

                        Proficiant opto, penetrando rite medullam

                        Nervose PRAESES simul et quam monstrat acute,

            5          Aemulus HÖPFNERI, quo vix felicior alter

                        Ad declarandum Scripturae Dogmata, vixit.

ZACHARIAS KLINGIUS, D.

Per Livon. Superint. et Reg.

Acad. D. Vice-Cancell.

 

62. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Gualterus Auerdunck (Sacris nuptiarum honoribus /…/ Johannis Wittstochii, pastoris ecclesiae Dörpatensis, /…/ sponsi, cum /…/ Catharina /…/ Joachimi Warneke, haereditarij in Soor, et consulis reipub. Dörpatensis /…/ filia, sponsa; Dörpati 16. mensis Augusti, anni /…/ 1653. /…/ celebrandis, quaevis fausta precantur aliquot fautores et amici. Dorpati Livonorum, <1653>: J. Vogel)                                                         UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

                        Quam bene disponat Deus, in te, Sponse, Videmus:

                                    Accipis e Patrio Climate Dulce Jubar.

                        Stralsundum radiis tua lumina perlustravit;

                                    Wollinumque suos opposuit radios:

            5          Hinc calor exortus flammam produxit amoris;

                                    Conjugiique dies anticipare facit.

                        Et quia Stralsundum tendis, sic forsan in Holland,

                                    Ni forte Engelland praepedimenta ferat.

                        Nomen habes Wittstock: Ergo hoc baculo obvia rumpe:

            10                    Ut duo sint Unum corpora, et Una Caro.

                        Mandat enim Deus, ut jungantur foemina, Virque,

                                    Et fiat casti copula casta tori.

                        Longe aliter Papista docet, Venerisque secutus

                                    Luxuriam damnat connubiale jugum.

            15        Sed doctrinam aliam noster Wittstockius affert,

                                    Et proprio exemplo comprobat ipse suo:

                        Nam cum Luthero in Catharinae amplexibus haeret,

                                    Haec verba ingeminans, tu mihi sola places.

                        Ergo Vale, Vade, et thalamum conscende, Tuamque

            20                    Caste antiquorum amplectere more Patrum.

           


                                               Tu speciosae,

                                               Relligiosae,

                                               Officiosae,

                                               Atque Benignae,

            25                                Oscula fige.

                                               Addo precorque

                                               Votum ego tale;

                                               Vox brevis etsi,

                                               Hoc tamen opto,

                                               Pondus ut insit,

            30                                Verbaque res sint:

                                               Crescite, Dixi.


M. Gualterus Auerdunck,

Assessor Supremi Consistorij,

et Districtus Dorpatensis

Praepositus.

 

63. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Erasmus Pegau (cf. 62)

 UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

᾿Ευχ γαμικ.

 

                        Alme Deus rerum cunctarum factor et author,

                                    Omnis in hoc mundo fons et origo boni;

                        Conjugij sancis qui foedera prima pudici,

                                    Quique duos una vivere carne cupis.

            5          Te precor hosque fove Sancto rege Flamine Sponsos;

                                    Quo dicant laudi carmina grata tuae.

                        Pectoribus juncti tibi sint habitabile templum;

                                    Ipsorum sit mens una, sit unus amor.

                        Insidias depelle malas, averte dolosque,

            10                    Conjugibus Daemon quos fabricare solet.

                        Tandem conjugij videant fac ordine longo

                                    Pignora, quae curis dulce levamen erunt.

Erasmus Pegau,

Proto-Synedrij Livonici Ad-

sessor, et Pastor Dorpat.

 

64. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Martinus Jemerlingius (cf. 62)                                                                                                       UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

                        Felicem merito non proclamamus Amicum,

                                    Acquirit fidum qui sibi consocium.

                        Fidum, JOHANNES, quo non est fidior ullus,

                                    Accipies hodie, gaudeo sorte tua.

            5          Nam venit in thalamum, fratris quae vincit amore

                                    (Quod loquor expertus) candida Sponsa fidem.

                        Es felix igitur tu, es terque quaterque beatus.

                                    Vivite concordes, vos beet alma fides!

Paucula haec suo Domino Collegae occupatus

scribere voluit

M. Martinus Jemerlingius,

Dorpati ad D. Joh. Pastor

Primarius.

 

65. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: David Wehlanus (cf. 62)

UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

JOHANNES WITTSTOCHIVS JVLINENSIS

Per Anagram. (abj. aspir.)

I! ES VELVTI VITIS CONSTANS IN SION.[10]

 

                        Mvlta tulit fecitque puer sudavit et alsit,

                                    Vt quivis fixum possit habere scopum.

                        Per varios casus, per tot certamina rerum,

                                    Te reperisse tuum gaudeo, Sponse, scopum.

            5          O tu Jane, bonis merito annumerande Ministris,

                                    His quibus in terris promeruere decus.

                        I! VELVTI VITIS CONSTANS est semper in horto

                                    Conspicuo: sic tu ES VITIS IN arte SION;

                        Officio ut luces Populo Reverende Sacerdos,

            10                    Sic thalamo LVX sis, Sol, oculusque tuo.

                        Esto Oculus dulcis, rogo, tu Catharina Marito

                        Et verbo, et nutu te sine sponte regi.

            Faenore sic multo tu disponente Jehova

                        Augebis propriae tecta Laresque domus.

In Officij et nuptiarum grat.

haec appos.

David Wehlanus, Spremberga

Lusatus p.t. Dorpat. Cantor.

 

66. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Christianus Faber (cf. 62)

UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

                        Adam ne solus vivat, DEus addidit Evam;

                                    Papa facit Monachum, et vivito solus, ait.

                        Augeri mundum jussit DEus; iste repugnat,

                                    atque suum Monachum pernegat esse virum.

            5          Quam bene conveniunt DEus, atque Vicarius ejus,

                                    Exstruit ille Orbem, destruit alter eum.

                        Nulla salus Monachis, Evam Te poscimus omnes;

                                    Dummodo serventur publica jussa Dei.

                        Quod Tu, Vir Reverende, facis: FELICITER ergo

            10                    acclamant thalamo fata beata Tuo.

Gratulanti calamo scrib.

Johan-Christianus Faber,

Jur. Stud.

 

67. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Casparus Pegaw (cf. 62)

UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

                        Sic jam, Vir Reverende, tibi DEus arbiter orbis,

                                    Aedificat Costam dexteritate piam.

                        O tecum vivat toto feliciter aevo.

                                    Et faciat pulchra te (rogo) prole Patrem!

In honorem Reverendi Dn. Sponsi, futuri

Promotoris sui Certissimi, depro-

perabat

Casparus Pegaw /

Dorp. Livon.

 

68. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Hermannus Witte (cf. 62)

UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

                        Quos DEus associat, potis est disjungere nemo;

                                    Praesentes SPONSOS jam DEus associat;

                        Ergo praesentes potis est disjungere nemo,

                                    Donec disrumpant vincula, jura necis.

            5          Vivite felices SPONSI, procul absit Erinnys,

                                    Adsit verus ρως vera corona tori.

                        Pace quid utilius thalamo? nil. Pace togata

                        quae floret, Domus est laeta quieta diu.

            Haec tibi, Vir Reverende, precor de pectore vota:

10                    JOVA fave SPONSIS ut rata vota sient.

Hisce Domino Hospiti ac Fautori suo perpetuam summi Numinis

praesentiam et benedictionem cordicitus precatur

HERMANNUS Witte.

 

69. Adr: Johannes Wittstochius et Catharina Warneke - Aut: Anonymus (cf. 62)

UUB, [Tartu UB]

EPITHALAMIUM

                        Corporis effigiem si quando vis genitivam

                                    Cernere, tunc speculum consule soepe tuum.

 



[1] secli pro saeculi U metri causa

[2] Chronostichon annum 1653 exhibens

[3] Distichon annum 1653 exhibens

[4] periclis pro periculis U metri causa

[5] periclis pro periculis U metri causa

[6] exeqVIae U : corr eXeqVIae, ut chronodistichon annum mortis 1653 exhiberet.

[7] secli pro saeculi edd metri causa

[8] repostum pro repositum S metri causa

[9] Charta maculata U

[10] Anagramma non recte constructum